LENGTE CIRCUIT: 5.807 km
RONDERECORD: 1’31”540 K. Raikkonen (2005)
POLE 2017: Lewis Hamilton
POLE-TIJD 2017: 1’27”319
SNELSTE RACERONDE 2017: 1’33”144 Valtteri Bottas
TOP 3 RACE 2017:  1 Hamilton 2 Verstappen 3 Ricciardo

Japan, een beslissende factor.
Japan, dat was voor mij het land waar altijd de beslissing viel, en laten we wel zijn: dat was het in mijn jongere jaren over het algemeen ook: de titel werd er beslist in 1987, 1988, 1989, 1990 en 1991. Toen was ik 18 en met het voorbijgaan van mijn jeugd leek het wel dat Japan ook niet meer die rol had die het ooit had gehad.
In 1995 was ik inmiddels 22 en leek die goede oude tijd weer even terug te keren: Schumacher werd wereldkampioen tijdens de in Japan gehouden Pacific Grand Prix en vanaf 1996 werd de traditie, met uitzondering van 1997, weer in ere hersteld. Tot en met 2000 werd de wereldkampioen weer in Japan gekroond, of tot keizer uitgeroepen zo u wilt. In 2001 betrapte ik Bernie Ecclestone op de volgende uitspraak: “We must do something about that guy Schumacher…”, en hij had gelijk want de Duitser was in de zomer al wereldkampioen geworden en dat kan natuurlijk niet. Zoiets hoort in Japan! Hierna is nog maar twee keer de beslissing in Japan gevallen: in 2003 en in 2011. Overigens was Japan natuurlijk ook al het toneel van de beslissing in 1976, maar toen had ik nog maar weinig benul van auto’s die speciaal gemaakt waren om hard te gaan….

De eerste Japanse Grand Prix, althans voor Formule 1 wagens, werd gereden in 1976 op het circuit van Fuji en iedereen weet de uitkomst wel: Lauda stopt ermee in de regen en geeft het wereldkampioenschap op, Hunt houdt vol, krijgt een lekke band, is even geen kampioen meer maar wordt het op het laatste moment weer wel. Kijk maar naar de film Rush voor het verhaal. In de schaduw van dit verhaal stond de geboorte van een toekomstige suprematie: Mario Andretti maakte in de regen zijn reputatie als bandentester geheel waar door als enige zijn regenbanden op de opdrogende baan heel te houden. Het was de voorbode voor de dominantie van Team Lotus en Andretti in 1977 en 1978.

In 1977 was er ook een Japanse Grand Prix. James Hunt vierde daar zijn laatste overwinning maar verder ging deze race vrijwel ongemerkt voorbij: Ferrari en Lauda waren allang wereldkampioen, Lauda was niet eens naar Japan gevlogen. Alleen Lauda’s stand-in, Gilles Villeneuve deed van zich spreken door een verschrikkelijke crash in de eerste bocht waarbij een fotograaf en een baancommissaris omkwamen. Na 1977 verdween de Japanse Grand Prix van de kalender om pas tien jaar later weer terug te keren. Honda was al enkele jaren succesvol in de Formule 1 en dus was de tijd rijp voor een Japanse Grand Prix. Daarbij had Satoru Nakajima als eerste Japanner een voltijds contract gekregen bij Lotus, dat zat bij de leverantie van Honda motoren aan Lotus ingesloten… Plaats van handeling was dit keer Suzuka, dat eigendom was (en is) van Honda, en niet van Suzuki, wat ik in eerste instantie dacht.

Die eerste Grand Prix op Suzuka, in 1987 werd een lichtelijke anti-climax. Alle ogen waren gericht op het duel tussen Nelson Piquet en Nigel Mansell, maar na de eerste dag was het pleit al beslecht. De Brit probeerde de Braziliaan van de voorlopige pole af te houden maar ging daarbij vliegen in de Esses en belandde zodoende in het ziekenhuis. Piquet wereldkampioen… Het had daarbij ook de glorieuze triomf van Honda in eigen land moeten worden maar Gerhard Berger stak daar een stokje voor en gaf uitgerekend Ferrari de eerste grote overwinning in 2 jaar….

Wat kunnen wij nog meer herinneren van Suzuka? Uiteraard de beroemde serie Senna vs Prost, Celebrity Deathmatch seizoen 1, 2 en 3. In 1988 hielden de heren het beschaafd en versloeg Senna Prost op gewone wijze door ‘m fair ’n-square in te halen en de wereldtitel op te eisen, na een jaar waarin de beide heren met McLaren dominant waren. Dat was natuurlijk saai en geheel in het teken des tijds moest er wat ongewoons gebeuren. Per-slot-van-rekening was het 1989, was Goede Tijden, Slechte Tijden net begonnen en moest er wel een goede soapserie worden gepresenteerd. Kom er maar in met een goede ruzie. Dus reden de heren elkaar na een jaar lang herrie tegen het einde van de Japanse Grand Prix, na een rondenlang duel, van de baan…. Prost wereldkampioen. Seizoen 2 was dus al wat beter dan het eerste maar dat duel richting de climax was natuurlijk veel te lang. “Je houdt je publiek nooit langer dan een paar seconden vast” moet Senna gedacht hebben in seizoen 3 en dus reed hij Prost, die inmiddels naar Ferrari was vertrokken, meteen na de start van de baan en eiste zo de wereldtitel van 1990 op nadat Prost dat in ‘89 had gedaan…
In 1991 kwam er geen 4e serie maar eerder een aftiteling van de 3e want toen gaf Senna, na het behalen van weer een titel, aan dat hij het jaar daarvoor expres Prost van de baan had gereden, niet voor de serie, maar om Prost en de toenmalige baas van de FIA, Balestre, een loer te draaien. Sindsdien is er geen nieuwe soap serie poging meer gedaan. Vergeleken met de eerste serie kon het alleen maar tegenvallen…

Verder nog interessante zaken? In 1994 won Damon Hill onder grote druk van Schumacher in moessonachtige omstandigheden. In 2005 deed Kimi Raikkonen een gewaagde inhaalpoging bij Fisichella en won daarmee de Grand Prix en in 2007 gaf een toen nog jonge Lewis Hamilton aan hoe goed hij toen al was door in de stromende regen onbedreigd te winnen. Klein detail: de Grand Prix was toen voor even terug op Fuji omdat Toyota, inmiddels ook actief in de Formule 1, ook wel eens de Grand Prix wilde organiseren. Fuji was (en is) eigendom van Toyota, vandaar. Nadat Toyota uit de Formule 1 verdween ging de race weer naar Suzuka.

Suzuka is een populaire stop op de kalender. Het zal dan ook niet verbazen dat dit een van de weinige banen is waar Herman Tilke nog niet met z’n tengels aan heeft gezeten. Sterker nog, deze baan is een stukje Hollands Glorie want ze is ontworpen door Hans Hugenholtz sr., de man die ook achter het originele Zandvoort zat, en later Jarama. Het resultaat spreekt boekdelen: Geen gladgestreken terrein, maar een baan die de vorm van de natuur volgt, geen 13-in-een-dozijn bochten maar scherprechters en afwisselende varianten. Het enige smetje: in 1983 werd er een chicane gelegd in de bocht voor het opkomen van het rechte stuk. Sinds 1987 is er eigenlijk alleen gesleuteld aan die ene chicane, de rest van het circuit is nauwelijks veranderd, hooguit een kleine verbouwing aan de snelle 130R zonder het karakter aan te tasten. Ik zeg maar: Hollandse kwaliteit, daar mogen we best een beetje trots op zijn…

Japan betekent vroeg opstaan of extra lang opblijven. Het circuit staat echter garant voor mooie races en acties die je jaren later nog kunt herinneren. Dus wat je ook doet: de Grand Prix is het waard om wat slaap voor in te leveren. En mocht hij toch niet aan de verwachtingen voldoen: dan slaap je zonder moeite weer in….

Terug naar circuits