LENGTE CIRCUIT: 4.318 km
RONDERECORD: 1:’07”411 L. Hamilton (2017)
POLE 2017: Valtteri Bottas
POLE-TIJD 2017: 1’04”251
SNELSTE RACERONDE 2017: 1’07”411 Lewis Hamilton
TOP 3 RACE 2017:  1 Bottas  2 Vettel 3 Ricciardo

En zo gaat de zon onder en verdwijnt de Formule 1 weer in het Land van duizend en één nacht. Het is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon al terug in maart. Het begint al een beetje te wennen, een race in het Midden Oosten als finale van de Formule 1. Het racen terwijl de zon ondergaat is natuurlijk van een poëtische schoonheid welke bol staat van de symboliek op dit speciale moment. Het sluit het seizoen af als ware het een mooie dag en het geeft aan dat de lange donkere nacht voor de deur staat. Tijd voor de winterslaap. Racen in het Midden Oosten heeft mij altijd een beetje bevreemd. Maar eigenlijk is het zo gek nog niet, dat racen in de woestijnen tussen de potten met goud. Want laten we wel wezen, dat is waar het in de Formule 1 toch om draait, uitgezonderd de periode tussen start en finish.

Het racen begon met de Grand Prix van 2009, het was meteen het afscheid van BMW en Toyota, die als gevolg van de crisis het niet meer verantwoord vonden vele miljoenen te spenderen aan hun niet bijster succesvolle Formule 1 teams. Die crisis was in Abu Dhabi nog niet doorgedrongen gezien de pracht en praal op en langs het circuit en de vele rijke gasten die een kijkje kwamen nemen. Waarschijnlijk werden er meer kreeften opgediend dan dat er in de zee lagen… Een jaar later hadden we die maffe Grand Prix waarin Mark Webber de grote kanshebber voor de titel was, Fernando Alonso de grote uitdager was en waar Sebastian Vettel de lachende derde was die er met de buit vandoor ging. En Lewis Hamilton wandelde er ook nog ergens tussendoor…

Helaas moest Abu Dhabi tot 2014 wachten voordat er weer een beslissende race voor het WK werd gehouden. In de tussenliggende jaren was Abu Dhabi namelijk niet de finale. In dat jaar hadden we ook te maken met de gimmick van Ecclestone, namelijk de dubbele punten finale. Hierdoor moest Lewis Hamilton 2e worden in de race waar hij normaal gezien aan een 6e plaats genoeg had gehad. De Brit liet er echter geen twijfel over bestaan wie de beste was en won de race, terwijl uitdager Rosberg na diverse problemen buiten de top tien eindigde. In 2016 viel opnieuw de beslissing en ditmaal was Rosberg wel de triomfator. Hamilton probeerde van alles om Rosberg posities te doen verliezen maar de concurrentie wilde niet meespelen en weigerde de Duitser in te halen, die een dag later meteen aankondigde te stoppen.

Maar terug naar dat racen in het Midden Oosten. Eigenlijk zo gek nog niet zoals ik al zei. In lijn met mijn eerdere commentaar op de Grand Prix van Baku kan ik zeggen dat er in de Golfstaten de juiste politieke omstandigheden zijn voor een Grand Prix om uit te groeien tot een klassieker. Daarbij is er geld zat om over de balk te smijten voor de autoracerij. En zijn er ook genoeg mannen (en geen vrouwen) te vinden die wel even hun ego willen laten strelen.

Helaas is de regio wat onrustig en zullen de race activiteiten wel beperkt blijven tot Qatar, Dubai, Bahrein en dus Abu Dhabi. Niettemin las ik in een interview met de manager van het circuit van Bahrein dat buiten de Formule 1 het circuit elke dag wel wordt gebruikt en dat er ook steeds meer lokale kampioenschappen zijn te bewonderen, met name voor toerwagens, GT’s en voor superbikes. Nu is een kampioenschap op slechts 4 circuits misschien wat mager maar met een beetje goede wil zou je het kunnen uitbreiden richting Turkije en India…

En dan zou je misschien wat race traditie kunnen krijgen in de regio. En als die regio dan ook nog wat rustiger zou worden heb je een paar potentiële race gekke naties erbij…. Maar tot die tijd blijft racen in de woestijn een bevreemdend idee, terwijl het helemaal zo gek nog niet is…

Terug naar circuits